Overal kun je het tegenwoordig horen en lezen: er moet veel meer blauw op straat komen! De meeste mensen zijn het daar hartgrondig mee eens. Nou, ik zal het meteen maar eerlijk zeggen… Ik niet. Volgens mij hebben we echt genoeg blauw op straat en ik zeg er maar meteen bij, dat al dat blauw mij behoorlijk tegenstaat, sterker nog… mij al jaren de keel uithangt. Misschien vraagt u zich nu af over welk blauw ik het nu precies heb? Kijk, dat wilde ik nu net vertellen. Ik heb het over het blauw van spijkerbroeken. Ik zeg het maar eerlijk: ik heb een grondige hekel aan die blauwe spijkerbroeken, trouwens ook aan spijkerjasjes. Die kleur bevalt mij niet, evenmin als de spijkers en meestal is de snit van de kleding in kwestie ook niet zo best. Vooral het feit dat iedereen dat spul draagt… Daar heb ik iets tegen! Dat blauw is de kleur van de massa en ik heb iets tegen de massa. Het is de kleur van een uniform dat niet iets vertegenwoordigt, maar waarin je als mens in de massa onderduikt. Nee, ik houd helemaal niet van dat blauw!
Dat veranderde enigszins toen ik berichten las over de het spijkerbroekmerk Kuyichi. Dat is een klein Nederlands bedrijf in Haarlem, dat wereldwijd de “jeans”industrie te lijf gaat! Het is een initiatief van Solidaridad, een Nederlands-Latijnsamerikaanse ontwikkelingsmaatschappij die projecten financiert onder het vaandel “fair trade”. U weet wel… van de Max Havelaarkoffie en van de Oké-bananen. Kuyichi is de oude Peruaanse god van de regenboog. Volgens de legende ontnam de god de kleuren aan de regenboog vanwege het onrecht in de wereld. De kleuren keerden terug toen het recht weer voldoende was hersteld. Daarom dragen de indianen in de Andes sindsdien van die mooie bontgekleurde poncho’s.
De interkerkelijke organisatie voor ontwikkelingssamenwerking, ICCO, ondersteunt de financiering van de verbouw van ecologische katoen in de Peruaanse Canêtevallei. Die boeren hebben zelf het bedrijf Oro Blanco (wit goud) opgericht, dat de katoen opkoopt. ICCO stelt zich garant voor een deel van het geld dat nodig was om dat bedrijf te starten. Kijk… dat vind ik nu een uitstekend initiatief dat onze particuliere ondersteuning waard is. De tussenhandelaren worden grotendeels uitgeschakeld en voor de katoenboeren komen meer menswaardige arbeidsomstandigheden en beloningen. Het bedrijf Kuyichi heeft wel wat aanloopproblemen gehad, heb ik uit de mededelingen begrepen, maar binnenkort zijn de “fair trade jeans” te koop.
Denkt u een spijkerbroek nodig te hebben? Vraag dan eens naar het merk “Kuyichi”! Ik heb daar zelf natuurlijk wel een probleem mee, dat zult u begrijpen. Die kuyichibroeken zijn namelijk ook blauw. En als al die kerkmensen mijn advies opvolgen en voortaan in hun zondagse kuyichibroek naar de kerk gaan? Tja, dan is dat is voor mij natuurlijk niet om aan te zien. Dat houd ik vast niet lang vol, en zeker niet de hele duur van een kerkdienst plus koffiedrinken! Nee… Ik heb bedacht dat ik de fabriek een brief ga schrijven met het vriendelijke verzoek wat meer kleuren van de regenboog in de productielijn op te nemen. En die spijkers? Nou… die mogen ze van mij weglaten. Dat is ook veel goedkoper!