Houdt u ook zo van uw krant ’s morgens… bij het ontbijt? Ik kan naar mijn idee absoluut niet zonder mijn krant ’s ochtends. Ik raak echt helemaal ontregeld als die, om wat voor reden dan ook, niet komt of veel te laat is. Er ontstaat dan een smeulende ergernis, die langzaam escaleert tot iets volkomen oncontroleerbaars. Eigenlijk begrijp ik niet waarom dat zo is, want hij is lang niet altijd zo bijzonder hoor… die ochtendkrant van mij, al beweert die zelf nog zo vaak dat ‘ie bijna de beste is van Nederland. Ach… zo’n krant… Dat is echt één van de verworvenheden van de moderne mens die ik persoonlijk niet wens te missen. Evengoed zijn er velen die geen ochtendblad hebben, en soms ook geen avondblad. En misschien wordt het aantal mensen dat zonder krant door het leven gaat wel weer groter bij komende bezuinigingen. Dat zou jammer zijn, maar het is niet ondenkbeeldig.
Zo’n krant bepaalt je bij alles wat er is gebeurd, en ook bij alles wat op het punt staat te gebeuren en, niet te vergeten, bij ontwikkelingen die plaatsvinden. Kijkt u ook altijd het eerst naar de overlijdensadvertenties? Niet? Nou dan bent u veel jonger dan ik, maar let op mijn woorden: de tijd dat u dat u hetzelfde doet, komt steeds dichterbij! Zo’n krant bepaalt je voortdurend bij alles wat niet goed gaat, bij alles wat beter kan en bij alles wat beter moet! Hij bepaalt je tegenwoordig ook voortdurend bij het feit dat je van heel veel dingen zelf de schuld hebt. Vervelend is dat! Eigenlijk helemaal niet iets voor de vroege morgen. Neem nu het weer. Nou was het eindelijk eens lekker warm, en dan is het weer veel te droog. Dan ga ik dus mijn tuin sproeien, maar dat mag niet, want er is waterschaarste. Al dat sproeiwater? Dàt is nou echt zonde! Voor al dat water is echt een veel betere bestemming. Maar ik doe het wèl… En de warme slaapkamer koelen met een “airco”? Ja… dat is best lekker, maar het is niet goed voor het milieu en ook niet voor het energieverbruik, dus dat moet ik eigenlijk ook niet doen. Maar ik doe toch wel! En dan al dat autorijden? Zelf als ik het voor een goed doel doe, veroorzaakt het nòg smog… het is niet eerlijk! Vervelend is dat allemaal… Zo’n krant bepaalt je eigenlijk voortdurend bij alles wat je zelf niet goed doet, en bij de consequenties daarvan.
Het onaangenaamste is dat die krant ook nog laat merken, dat wat er allemaal niet gebeurt eigenlijk ook mijn schuld is. Dat is pas echt vervelend. Door allerlei berichten word ik voortdurend herinnerd aan wat ik eigenlijk allemaal moet doen, had moeten doen, of had kunnen doen. En dat op de vroege morgen… als ik nog aan het ontbijt zit. Nee… waardeloos die krant en al die profeten. Je wordt de put in gepraat voor je nog iets hebt gedaan. En we moeten toch aan het werk in het begin van het kerkelijk “seizoen”? Ja zeker wel! Luister maar eens naar een echte profeet: Kahlil Gibran. Die zegt in zijn boek De Profeet:
“Ik zeg u: het leven is duisternis tenzij er een drang is. En alle drang is blind tenzij er kennis is. En alle kennis is tevergeefs tenzij er werk is. En alle werk is hol tenzij er liefde is. Als ge werkt met liefde, verbindt ge u met uzelf, met elkaar en met God.”
Prachtige woorden… heel wat anders dan de krant… en al zijn profeten!
Kahlil Gibran werd geboren in Libanon in 1883, en emigreerde op twaalfjarige leeftijd naar Amerika samen met de hele familie. Hij was een Maronietisch Christen en nam zijn cultuur mee naar Amerika. Zijn boek “The prophet” ( 1923 ) is wereldberoemd.